تفسیر اجزای آزمایش خون و...

تفسیر اجزای آزمایش خون

گلبول های قرمز و سفید خون
 

آزمایش کامل خون، همان آزمایش معروفی است که تعداد سلول‌های اصلی خون طی آن اندازه‌گیری می‌شود.

آزمایش خون یا CBC یا complete blood count به معنای «شمارش کامل خون» ، یکی از ابتدایی‌ترین و در عین حال اصلی‌ترین آزمایشاتی است که می‌تواند زمینه تشخیص بسیاری از بیماری‌ها را فراهم آورد و از همه مهم تر، بیانگر شرایط کلی و حیاتی بدن است.

RBC یا(Red blood cell )

RBC مخفف سلول‌ قرمز خون است. این سلول‌های قرمز خون یا همان گلبول‌های قرمز، در واقع اصلی‌ترین قسمت خون و عامل رنگ قرمز آن هستند. خود این رنگ قرمز به دلیل وجود ماده‌ای به نام هموگلوبین است که به گلبول‌ قرمز کمک می‌کند تا اصلی‌ترین وظیفه خود یعنی حمل و نقل اکسیژن و دی‌اکسیدکربن را انجام دهد.

به طور خلاصه، گلبول‌های قرمز، اکسیژن را از ریه به بقیه سلول‌های بدن حمل می کنند.

مقادیر طبیعی : بین 4/7 تا 6/1 میلیون در هر میکرو لیتر خون است. این عدد برای خانم‌ها مقداری کمتر و در کودکان مقداری بیشتر است.

چه چیزهایی باعث کاهش RBC می‌شود؟

خون‌ریزی‌های دستگاه گوارش مثل خونریزی معده یا روده، خون‌ریزی‌‌ از محل زخم، سوءتغذیه، کمبود آهن یا کمبود ویتامین B12 ، شکستن سلول‌های خونی یا همولیز آنها در اثر بعضی بیماری‌های خاص مثل فاویسم، بعضی مشکلات ژنتیکی مثل گلبول‌های قرمز داسی شکل ، مشکلات مغز استخوان ، بیماری های کلیوی ، بیماری‌های مزمن، تومورهای سرطانی و بیماری‌های روماتویید (التهاب مفاصل).

چه چیزهایی باعث افزایش RBC می‌شود؟

مقدار بالای گلبول قرمز می‌تواند نشان‌دهنده ظرفیت‌ بالای حمل اکسیژن باشد. در بعضی از ورزشکاران و همچنین هنگام زندگی در ارتفاعات به خاطر کمبود اکسیژن هوا ، RBC افزایش می یابد.

بیماری‌های ریوی یا کلا هر نوع بیماری‌ که هیپوکسی مزمن (کمبود اکسیژن طولانی مدت در بدن) ایجاد می‌کند، مثل بیماری‌ قلبی مادرزادی ، باعث تولید بیشتر RBC می‌شوند.

نکته:

- به طور طبیعی، گلبول قرمز بعد از تولید در مغز استخوان، 120 روز در خون زندگی می‌کند و در آخر عمر خود خرد می‌شود و به عناصر سازنده‌اش تبدیل می‌شود.

- مقدار RBC در طی بارداری به طور طبیعی کمی کمتر نشان داده می‌شود، چون حجم قسمت مایع خون افزایش پیدا می کند.

- عدد RBC در واقع مقدار دقیق گلبول‌های قرمز در 1میلی‌لیتر خون است.

- بسته به آزمایشگاه و نوع کیت مورد استفاده، ممکن است مقیاس شمارش این سلول فرق کند.

- خوردن داروهایی مثل کلرامفنیکل هم باعث کاهش RBC می‌شود.

WBC یا (white blood cell )

این سه حرف مخفف «سلول‌های سفید خون» یا گلبول‌های سفید هستند. اندازه‌گیری مقدار گلبول‌های سفید خون، یکی از روش‌های اصلی برای تعیین وجود عفونت در بدن است، چون این سلول‌ها که جزو سیستم دفاعی بدن هستند، در بیماری‌های عفونی و غیرعفونی واکنش‌های مختلفی از خود نشان می‌دهند.

شمارش WBCها دو جزء دارد: یکی مقدار کلی گلبول‌های سفید در یک میلی‌لیتر خون و دوم شمارش جزء به جزء این سلول‌ها، چون گلبول‌ های سفید خون، پنج نوع مختلف دارند که کم و زیاد شدن هر کدام از این انواع، معنی خاص خود را خواهد داشت(تصویر پایین).

کلمه «diff» که در جلوی CBC نوشته می‌شود، درخواست برای شمارش همین انواع مختلف گلبول‌سفید است.

مقادیر طبیعی : در بزرگسالان و بچه‌های بالاتر از 2 سال مقدار گلبول‌سفید بین 5 تا 10 هزار در هر میلی‌لیتر خون طبیعی است.

محدوده خطر: WBC کمتر از 2500 و بیشتر از 30000 نشان‌دهنده بیماری‌هایی هستند که می‌توانند گاهی خطرناک باشند.

چه چیزهایی باعث کاهش WBC می‌شود؟

لکوپنی یا کاهش گلبول‌سفید به مقادیر کمتر از 4 هزار گفته می‌شود که معمولا در اثر نارسایی مغز استخوان، مسمومیت دارویی ، عفونت بسیار زیاد، سوءتغذیه، بیماری‌های خودایمنی و ایدز به وجود می‌آید. در بسیاری از انواع نارسایی‌های مغز استخوان، مثلا بعد از شیمی‌درمانی،‌ رادیوتراپی و ... هم این مقدار کاهش می‌‌یابد.

چه چیزهایی باعث افزایش WBC می‌شود؟

افزایش گلبول‌سفید، لکوسیتوز نام دارد و به مقادیر بالاتر از 10هزار گفته می‌شود که به طور معمول نشان‌دهنده عفونت، التهاب، تخریب بافت بدن، لوسمی یا سرطان خون است.

ضربه و جراحت، استرس و تب هم مقدار WBC را افزایش می‌دهد.

نکته:

- عمل اصلی گلبو‌ل‌سفید مبارزه با عفونت و حذف عوامل خارجی و مزاحم از بدن است و در مواقع آلرژ‌ی‌ها هم این سلول‌ها مسئول بروز واکنش هستند.

- تغییر هر کدام از انواع WBC معنی خاص خود را دارد و ممکن است نشان‌دهنده عفونت با میکروب (مثل باکتری یا ویروس) و یا حتی استرس باشد.

- فعالیت شدید بدنی و ورزش سنگین هم برای مدتی باعث بالا رفتن تعداد WBC در خون می‌شود. بارداری و زایمان هم این مقدار را افزایش می‌دهند.

دکتر سیداحسان بیکائی

هفته نامه سلامت

 

 

آرتریت روماتوئید- تکنیک های حفاظت از مفاصل 
 
هفت روش کلیدی برای حفاظت و مراقبت از مفاصل بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید
 
         مراقبت از مفاصل نوعی استراتژی است که به شما کمک می کند درد آرتریت روماتوئید را کنترل کنید.این روش های برنامه ریزی شده در طول زمان از فشار بیش از حد وغیر ضروری بر مفاصل جلوگیری کرده و درد آرتریت روماتوئید را نیز کاهش
می دهد.مفاصل متورم تحمل فشار زیاد را ندارند،بنابراین حرکاتی نظیر هل دادن یا حرکات کششی و چرخشی غیر مجازایجاد درد خواهند کرد. به عبارت دیگر انجام حرکات فوق باعث بدتر شدن وضیعت مفاصل درگیر می شود.
 
 
گام اول : هر روز حداقل یکبار مفاصل درگیر خود را در محدوده ای که در آن  محدوده درد ندارد حرکت دهید.
 
          این امر به شما کمک می کند که آزادی حرکت مفاصل خود را حفظ کنید.توانایی و میزان حرکت بدون درد مفاصل روز به روز تغییر می کند منتهی باید مراقب باشیداز حد مجاز (محدوده بدون درد )فراتر نروید.سعی کنید که این حرکات آهسته و پیوسته باشند؛حرکات تند و ناگهانی به مفاصل آسیب  می رساند.
 
گام دوم : ویژگی های درد آرتریت روماتوئید را درک کرده و به آن توجه کنید.
 
          درد آرتریت روماتوئید و درد ناشی از استفاده بیش ازحد از مفاصل با هم متفاوتند,بنابراین می بایست از تکرار حرکات و فعالیت هایی که بر مفصل فشار وارد می کند خودداری نمائید.
اگر دردهای ناشی از انجام هر حرکتی بیش تر از یک ساعت طول بکشد,بیانگر این است  که فشار ناشی از فعالیت مزبور زیاد بوده و می بایست برای جلوگیری از آسیب رسیدن به مفاصل متورم خود ،حرکات وفعالیت های ذکر شده را اصلاح کنید.
 
گام سوم : هنگام کار مراقب دستها و انگشتان خود باشید.
 
           انگشتان شما نقش مهمی در فعالیت های روزانه دارند.وضیعت هایی که بر انگشتان فشاروارد می کنند می توانند خطر ایجاد درد را افزایش دهند بنابراین تا می توانید این قبیل کارها رابا روشهای ساده تری انجام دهید تا فشار هایی که باعث تغییر شکل  و درد در مفاصل می شوند کمتر شوند.
 
·        از کارهایی که باعث ایجاد فشار بر روی انگشت کوچک می شود خودداری کنید.به عنوان نمونه از کارهایی که نیروی زیادی لازم دارند نظیر نگهداری طولانی مدت اجسام در دست پرهیز کنید،حرکت انگشتان بایدتا آنجاییکه امکان دارد در جهت شصت باشد!برای مثال برای پاک کردن خرده نان از سطح میز از پشت دست استفاده کنید،(کف دست رو به بالا باشد).در این حالت انگشت کوچک بدون حرکت بوده و به آن فشاری وارد نمی شود.
 
·   در مشت خود چیزی را محکم نگه ندارید . برای اینکار از ابزارهائی نظیر گیره که نگهداری آنها را ساده تر می کنند استفاده کنید .
 
·   از فشردن اجسام بین شصت و انگشتان پرهیز نمایید. مثلا اگر مجبور به استفاده یا حمل اشیائی نظیر کتاب , بشقاب یا لیوان  هستید آنها را با کف دست نگه دارید.هنگام مطالعه طولانی مدت ازنگه دار کتاب یا ((
book holder)) استفاده نمایید.هنگام استفاده از کیف دستی بند آن را بر روی شانه قرار دهید(کیف را با دست نگیرید )
 
گام چهارم : از مکانیک مناسب بدن استفاده کنید.
 
                 فشار وارد بر مفاصل با وضیعتی که بدن در آن حالت قرار می گیرد تاثیر مستقیم دارد از این رو استفاده از مکانیک مناسب بدن باعث خواهد شد بازدهی بیشتری داشته ودرنتیجه انرژی بیشتری را ذخیره کنید.
·   هنگام نشستن پشت میز, سطح آن می بایست از آرنج شما( در حال خمیده )5 سانتیمتر پایین تر باشد. مطمئن شوید  تکیه گاه بازوها, پاها و کمر مناسب باشند. در این حالت پاها از ناحیه بالای  زانو  تا باسن می بایست به طور کامل بر روی صندلی قرار گرفته ،زانوها 90درجه بوده وکف پا نیز به طور کامل بر روی زمین قرار گیرد.
·   هنگام کار طولانی مدت با صفحه کلید کامپیوتر از صندلی  های با دسته استفاده کرده و یا  تکیه گاه مناسبی برای مچ دست و ساعد خود در نظر بگیرید.
·   برای خواندن ونوشتن از میزها و یا سطوح زاویه دار (نظیر میزهای نقشه کشی قابل تنظیم) که برای  بهداشت گردن بهتر است استفاده کنید.
·        در حالت ایستاده ارتفاع سطح کار باید به حدی باشد که به راحتی و بدون خم شدن فعالیت خود را انجام دهید.
·   بجای نشستن وبر خاستن مداوم ،ارتفاع صندلی خود را افزایش دهید تا فشار برمفاصل هیپ( باسن) وزانو ها کاهش یابد.
·   برای بلند کردن اجسام از روی زمین  یا با خم کردن زانوها روی زمین بنشینید یا ابتدا بر روی صندلی نشسته و سپس روی زمین بنشینید و جسم را بلند کنید.
·        هنگام حمل اجسام سنگین آنها را نزدیک قفسه سینه نگه داشته و وزن آن را روی بازوها تقسیم کنید.
·   فیزیک اندام خود را همیشه در وضیعت مناسب نگه دارید, وضیعت های غیر طبیعی باعث خواهد شد وزن  بدن به صورت نامتناسب توزیع شده وبه مفاصل و رباطها فشار وارد شود.
 
گام  پنجم : در کارها تا حد امکان از مفاصل سالم و پر نیروی خود استفاده کنید.
 
            در کارهای روزمره از مفاصل سالم تر خود استفاده کنید و مفاصل ضعیف تررا فقط هنگامی که لازم است بکار برید . اجسام را با کف دست به نحوی حمل کنید که وزن آن به طور مساوی بین بازوها تقسیم شود.
اجسام روی پیشخوان یا میز کاررا به جای بلند کردن بلغزانید (سر دهید).وقتی می خواهید کابینت یا درهای سنگین را باز کنید از حلقه و یا وسیله های مشابه استفاده کنید.در این حالت به جای گرفتن دستگیره در یا کابینت با انگشتان ، حلقه را با مچ و یا ساعد گرفته و در را باز کنید.
 
گام ششم :مفاصل خود را برای مدت طولانی در یک وضیعت قرا ر ندهید.
 
           با حرکت دادن مفاصل اجازه ندهید که سخت شوند، هنگام نوشتن یا انجام کارهای دستی ویا زمانیکه دستان شما احساس خستگی می کنند آنها را هر 10 تا 15 دقیقه بازکرده و راحت بگذارید.در مسافرتهای طولانی پس از هر ساعت  رانندگی از ماشین پیاده شده وحرکات کششی انجام دهید. زمانیکه به تلویزیون نگاه می کنید هر  نیم ساعت بلند شوید و کمی راه بروید.
 
گام هفتم :در طی روز بین فعالیت و زمان استراحت خود تعادل ایجاد کنید.
 
            با کنترل حجم کارهای روزانه از کار بیش از حد مفاصل جلوگیری کنید. یکنواخت و آرام کار کنید و از عجله کردن بپرهیزید. قبل از اینکه خسته شده و یا احساس درد کنید استراحت کنید . در طی روز فعالیت ها را سبک و به نوبت انجام داده و در فواصل مختلف استراحت کنید.
 
هر گام در یک زمان
 
           به یاد داشته باشید که لازم نیست همه تغییرات ذکر شده را یکباره انجام دهید. این روش ها را به تدریج در فعالیت های روزانه خود وارد کنید. بعضی از عادتهای قدیمی شما تغییر می کنند اما پاداش آن کاهش دردهای مفصلی شما خواهد بود.انشااله

چطور درد زانو را تسکین دهیم؟
 
 
آموزش- همشهری آنلاین:
زانوها ممکن است به دلایل مختلفی دردناک شوند، از جمله وارد آمدن آسیب یا آرتریت (التهاب مفاصل).
با اینکه درد زانویی که شما را از راه رفتن باز می‌دارد، باید بوسیله دکتر مورد ارزیابی قرار گیرد، درد جزئی زانو نباید شما را از پا بیندازد.

 

این توصیه‌ها  به تسکین درد جزئی زانو کمک کند:

 روی زانوی‌ دردناک‌تان فشار نیاورید و از انداختن وزن روی آن پرهیز کنید.


 با کیسه یخ زانو را به طور مکرر کمپرس سرد کنید. در روز اول هر ساعت برای 15 دقیقه روی زانو کیسه یخ بگذارید. پس از روز اول، دست کم چهار با در روز روی زانو یخ بگذارید.


زانو‌ی‌تان را بالا نگهدارید؛ می‌توانید زانو‌های‌تان را با گذاشتن بالش در زیر آنها بالا نگهدارید، یا بالشی را بین دو زانوی‌تان قرار دهید.


 از بریس یا بانداژ زانو استفاده کنید.


از داروهای مسکن معمول مانند استامینوفن یا ایبوپروفن برای کمک به تسکین درد و تورم استفاده کنید.

 


 
کاهش 5 کیلوگرم وزن باعث 45 درصد بهبود در مبتلایان به آرتروز می شود 

/ 2 نظر / 448 بازدید
دکتر امیدی

سلام.وبلاگت قشنگه.وبلاگ من هم بیا سعی کردم بهترین ها رو جمع کنم

دکتر علایی

وبلاگت عالـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیه استفاده کردم به درد سوالم خورد مر30.[تایید][گل]